Inge Tigelaar - Supervisie en Coaching

Schrijfsels

Bloed, zweet en bananen

20 juli 2021
Bloed, zweet en bananen heeft het gekost, maar dan heb je ook wat. Wat is de schepping prachtig. Wat was deze rit mooi! Watervallen, kabbelende beekjes, alpenweides vol mooie bloemen. Alleen op d…

Niet alles zelf willen doen…

12 november 2019
Soms moet je het eventjes niet zelf willen doen. Al kwam ik een heel eind. Mei 2019 rolde het volgende uit mijn pen; Bizar hoe je brein werkt. Daar waar ik heerlijk ontspannen het rac…

Leren van mevrouw de Heer

26 oktober 2016
Mijn lichaam is raar. Of, laten we zeggen, uniek. Ben er af en toe best blij mee hoor, maar soms zijn er vervelende uitslagen en de daarbij horende dipdagen. Van heupklachten, scheenbeenrariteiten,…

Zelf blijven leren en ontdekken

10 september 2016
Goed. Dat ik als fanatieke racefietser na deze operatie even uit de running zou zijn, was helemaal oké. Voor het goede doel: na tweeënhalf jaar eindelijk weer een pijnloze schouder en fatsoenlijk ku…

Doe eens gek… weg uit die comfortzone

15 mei 2016
Donderdagochtend 9.00 uur. Mijn telefoon gaat. Ik hoor de stem van supervisante Marja met wie ik die ochtend om 10.00 uur heb afgesproken. ‘Ja hoi, met Marja. Ik vind het heel vervelend, maar…

Via een parallelweg…

20 november 2015
In de tijd dat Social Work studenten gestimuleerd werden om zich internationaal te gaan oriënteren werd het aanbieden van supervisie een probleem. Natuurlijk hadden supervisoren graag een ticket ge…

Op afstand toch nabij

28 september 2015
Trrrring… Ergens in Amerika gaat een wekker. In Georgia, Atlanta om precies te zijn. 7.00 uur. Tijd om op te staan. Lekker ontbijten en over een uurtje begint de supervisiebijeenkomst met Evelien…

Even schakelen

24 juni 2015
Heerlijk, even verdwijnen in een tijdschrift bij het zwembad waar nooit iemand zit of zwemt. Genieten van het feit dat ik na een ochtend hard werken vanuit mijn praktijk hier in Amerika eigen baas …

Reflectie door Chip & Dales

26 maart 2015
Veel eekhoorntjes hier in Amerika. Correctie… Héél veel eekhoorntjes. Ik werd er in het begin helemaal blij van. In Nederland brengen we bij een boswandeling onze wandelgenoot, zachtjes in de arm k…

Wake Up!

16 februari 2015
Sirenes loeien. Het klinkt als het sirenegeluid in een Amerikaanse film. Ik zie zwart witte auto’s aan komen rijden. Huh? Dat zijn de politieauto’s die bij dat geluid horen. Ik ben onderdeel van di…